yaşıyordu o da
on saniyelik bir sahne için
saatlerce beklediği treni anlatıyordu senaryosunda
parmakları soğuk,elleri titrek
kış gelsin diye açmıştı avuçlarını tanrıya
tanrı bilirdi.
pek bi çakaldı son günlerde
evet tanrı yine dalga geçiyordu en çocuksu haliyle
ah... tanrı.

yaşıyordu o da.
son bir kaçış daha vardı ellerinde
nefes almaya ihtiyacı yokmuş gibiydi
sıkıyordu onu.
elleri terlemişti.
heycanlıydı.
ne söyleyeceğini bilemiyordu.
sözcükleri ona inat,
bir bir ondan uzağa kaçıyordu.

yaşıyordu o da.
hiç bilmediği bi yerde
hiç bilmediği bir otobüste
karşısına çıkan ilk gülünç olayla
ismimi için için tekrarlayacaktı.
ismim olayın içindeydi.
içi ismimin her harfindeydi.
ben ismini göğsümün tam üstünde
bir kedinin kuyruğunda anarken
onun dudakları sadece banaydı diyecekti.

yaşıyordu o da.
tabi ona yaşamak denirse...
kulaklarında hafif bir esinti
rüzgarın sesini duyar gibi bekliyordu.
kollarını açmış, gelmezsen olmaz.
bekliyordu.

yaşıyordu o da.
tabi buna yaşamak denirse.

daha çoraplarını toplayacaktı
tanrım bu adam niye bu kadar dağınık?
kül tablasının durduğu yerde izi çıkmış.
a hayır, onu almıştı.
küçük kedi'm hala aynı yerinde ama.
seviyorum onu.
tamam kahvaltı hazırladım sevgilim gel.
senin kahven olmak üzre.

200809